AMAÇ: Gonadotropin salgýlatýcý hormon (GnRH) agonist/antagonisti ile hipofizer down-regülasyon yapýlan kontrollü overyan hiperstimülasyon (KOH) sikluslarýnda, human koryonik gonadotropin (hcg) uygulandýðý gün plazma progesteron (P) düzeyinin tedavi sonuçlarýna etkisini araþtýrmak.
YÖNTEMLER: Bu çalýþmada Tüp Bebek Ünitemizde KOH + intrasitoplazmik sperm injeksiyonu uygulanan 217 siklusun stimülasyon özellikleri incelendi. Hcg günü P seviyesinin 1 ng/mL ve 1.5 ng/mL üzerine çýkmasýnýn elde edilen oosit, matür oosit ve fertilize oosit sayýlarý ile gebelik oranlarýna etkisi olup olmadýðýný araþtýrdýk.
BULGULAR: P eþiði 1 ng/mL alýndýðýnda prematür lüteinizasyon (PL) insidansý %34 iken; P eþiði 1.5 ng/mL alýndýðýnda %8 idi. Hipofizer down-regülasyon için GnRH agonisti ya da antagonisti kullanýlmasý, PL insidansý için anlamlý bir fark oluþturmadý. Fertilizasyon ve implantasyon oranlarý 1 ng/mL eþiðinde bir fark göstermezken; 1.5 ng/mL eþiðinin üstünde gebelik ve implantasyon gözlenmedi. P deðeri 1.5 ng/mL‘yi aþtýðýnda gebelik üzerine OR=0.52 oranýnda (%95 CI=0.332-0.844, p<0.01) etki ettiði gözlendi.
SONUÇ: PL için kabul edilmiþ kesin bir P eþik deðeri bulunmamakla beraber 1.5 ng/mL üzerine çýktýðýnda gebelik gerçekleþmediðini gözledik.

AMAÇ: Geliþimsel kalça displazisinin (GKD) Pavlik bandajý ile tedavisinin baþarýsýný etkileyen faktörleri kýsa süreli takiple deðerlendirmek.
YÖNTEMLER: Çalýþmamýzda ultrasonografi (USG) ile GKD tanýsý konup Pavlik bandajý ile tedavi edilen 0-6 ay arasý 55 hasta (76 kalça) incelendi. Tedavi baþlangýcýndaki fizik muayene bulgularý, GKD açýsýndan tanýmlanmýþ risk faktörleri, kalçalarýn Graf metoduna göre tipleri ve tedavi baþlangýç yaþý ile Pavlik bandajý tedavisinin sonuçlarý karþýlaþtýrýldý. Elde edilen verilerin tedavi sonucuna etkileri analiz edildi.
BULGULAR: Pavlik bandajý ile tedaviye baþlama yaþý ortalama 2.80±1.97 ay, Pavlik bandajý kullaným süresi 3.80±1.73 ay, ortalama takip süresi 20.9 ay (6-46 ay) idi. Hastalarýn 48’inde (68 kalça-%89.5) Pavlik bandajý ile tedavi baþarýlý olurken, yedisinde (8 kalça-%10.5) kapalý redüksiyon ve pelvi-pedal alçý yapýlmasý gerekti. Tedavi öncesi kalçanýn disloke (Graf tip 3 ve 4) olmasý (p=0.010), makat geliþi (p=0.030) ve kundak kullaným öyküsü varlýðý (p=0.003) çok deðiþkenli analizde Pavlik bandajý tedavisinin baþarýsýný olumsuz etkileyen faktörler olarak tespit edildi.
SONUÇ: Tedaviye baþlama yaþý ile kundak kullanýmý baþarý oranýna etki eden deðiþtirilebilir faktörlerdir. Tarama ile GKD olgularý erken saptanarak tedavi baþarýsý artýrýlabilir. Ayrýca ülkemizde halen sorun olan kundak ile mücadele edilerek GKD riski azaltýlabileceði gibi, Pavlik bandajý ile erken dönem tedavinin baþarýsý da artýrýlabilir.

AMAÇ: Çalýþmada non-alkolik yaðlý karaciðer hastalarý ve saðlýklý kontrollerin karotid arter intima-media kalýnlýðýnýýn karþýlaþtýrýlmasý amaçlanmýþtýr.
YÖNTEMLER: Hastanemiz dahiliye polikliniðe baþvuran ve üst abdomen ultrasonografisinde karaciðer yaðlanmasý tespit edilen 100 hasta ve yaðlanmasý olmayan 30 kiþi kontrol grubu olarak alýndý. Tüm bireylerin, karotis intima media kalýnlýklarý ultrasonografi ile ölçüldü. Lipid profilleri, açlýk serum insülini, açlýk kan þekeri, homeostasis model of assessment-insulin resistance, C-reaktif protein ve karaciðer fonksiyon testleri ileriye yönelik olarak karþýlaþtýrýlmýþtýr.
BULGULAR: Hastalarýnýn Karotis intima media kalýnlýklarý (sað, sol ve ortalama deðerleri için p<0.001), açlýk kan þekeri (p<0.001), HOMA-IR (p=0.022), C-reaktif protein (p=0.010), aspartat amino transferaz (p<0.001), alanin amino transferaz (p<0.001), gama glutamil transferaz (p<0.001) deðerleri, kontrol grubunun deðerlerine göre anlamlý düzeyde yüksekti. Non-alkolik yaðlý karaciðer hastalarýnýn yüksek dansiteli lipoprotein (HDL) düzeyleri kontrollerle karþýlaþtýrýldýðýnda daha düþüktü (p=0.045). Gruplar arasýnda; Açlýk serum insülini, total kolesterol, düþük densiteli lipoprotein (LDL) ve trigliserid (TG) açýsýndan fark yoktu.
SONUÇ: Çalýþmanýn sonunda non alkolik yaðlý karaciðer hastalarýnýn karotis intima media kalýnlýðýnýn kontrollere göre daha fazla olduðunu gördük. Bu artýþýn non alkolik yaðlý karaciðer hastalarýnda, kardiyovasküler hastalýk için, olasý risk artýþý açýsýndan prognostik önemi olabilir.

AMAÇ: Keratokonusta ultraviole-A ve riboflavin kullanarak yapýlan korneal kollajen çapraz baðlama (KKÇB) sonuçlarýnýn deðerlendirilmesi.
YÖNTEMLER: Bu geriye dönük çalýþmada ilerleyici keratokonuslu 37 hastanýn 37 gözü deðerlendirildi. Santral 8-9 mm çapýnda kornea epiteli manuel olarak uzaklaþtýrýldý. Ýþlemden önce 30 dakika boyunca her beþ dakikada bir %0.1’lik riboflavin solüsyonu damlatýldý. Kornea 30 dakika boyunca UV-A ile ýþýnlandý ve ýþýnlama sýrasýnda her beþ dakikada bir damla riboflavin solüsyonu damlatýldý. Hastalarýn ameliyat sonrasý birinci, üçüncü, altýncý aylardaki takiplerde elde edilen gözlükle en iyi düzeltilmiþ görme keskinliði (GEÝDGK), topografik keratometri (K) deðerleri, refraksiyon deðerleri kaydedildi.
BULGULAR: GEÝDGK’de istatistiksel olarak anlamlý bir fark saptanmadý (p>0.05). Ameliyat öncesi ortalama EÝDGK 0.47±0.21’den 0.47±0.19’a deðiþti. Sferik eþdeðerde ortalama 0.55 D azalma saptandý (p<0.05). Ortalama K deðerinde 0.53 D azalma saptandý. Bu azalma istatistiksel olarak anlamlý idi (p<0.05).
SONUÇ: Bulgular keratokonusta KKÇB sonrasý düzelme ve stabilizasyon olduðunu göstermiþtir. Bu çalýþma KKÇB’nin keratokonusta güvenilir ve umut vaad eden bir metot olduðunu ileri sürmektedir.

AMAÇ: Bu çalýþma iþitme engeli olan bireylerin denge yeteneklerini iþitme engeli olmayan saðlýklý bireylerle karþýlaþtýrmak ve antigravite kaslarýnýn kuvveti ile kas kýsalýklarýnýn denge üzerine etkilerini belirlemek amacýyla yapýlmýþtýr.
YÖNTEMLER: Rastgele seçilen 20 iþitme engelli ile 41 iþitme engeli olmayan saðlýklý birey çalýþmaya dahil edildi. Tüm olgularýn sýrt ekstansör ve quadriceps kas gruplarýna kuvvet ölçümü, kalça fleksörleri ve hamstring grubu kaslar ile gastrocnemius kasýna esneklik ölçümleri yapýldý. Laboratuvar ortamýnda SportKat Kinestetic Ability Trainer (SPORTKAT 550) cihazý kullanýlarak statik denge ölçümü yapýldý.
BULGULAR: Gruplar arasýnda Hamstring kas kýsalýðý açýsýndan anlamlý fark bulunmuþtur (p=0.001). Denge deðerlendirmesine iliþkin sonuçlar incelendiðinde; sola denge (p=0.01), öne denge (p=0.011) ve total denge (p=0.005) skorunda iþitme engelli olmayan grup lehine istatistiksel olarak anlamlý fark elde edilmiþtir.
SONUÇ: Ýþitme engelli bireylerde denge yeteneðini geliþtirmeye yönelik çalýþmalarda kas kýsalýklarý ve kuvvet kaybýnýn da ortadan kaldýrýlmasý gerektiðini düþünmekteyiz.

AMAÇ: Bu çalýþmanýn amacý renal kitle nedeniyle cerrahi tedavi uygulanan hastalarda ksantogranülomatöz pyelonefrit sýklýðýný ve hastalarýn klinik özelliklerini araþtýrmaktýr.
YÖNTEMLER: Hastanemizde 2005 ile 2011 yýllarý arasýnda renal kitle nedeniyle radikal nefrektomi veya nefron koruyucu cerrahi uygulanan 420 hasta geriye dönük olarak incelendi. Klinik ve histopatolojik bulgular deðerlendirildi. Sonuç patolojisi ksantogranülomatöz piyelonefrit olan hastalarýn klinik özellikleri geriye dönük olarak incelendi.
BULGULAR: Böbrek hücreli kanser ön tanýsýyla cerrahi tedavi uygulanan toplam 420 hastanýn 36’sýnda ksantogranülomatöz piyelonefrit saptandý. Ksantogranülomatöz piyelonefrit insidansý %8.5 olarak tespit edildi. Ksantogranülomatöz piyelonefrit saptanan hastalarýn yaþ ortalamasý 38 yýl (24-48) olarak bulundu. Kadýn/erkek oraný 2/1 idi. Hastalarýn 18’inde diabetes mellitus (DM) mevcuttu. Sekiz hastanýn (%22) anamnezinde altta yatan taþ hastalýðý yok iken 28 hastanýn (%78) daha önceden taþ düþürme veya operasyon öyküsü mevcuttu.
SONUÇ: Ksantogranülomatöz piyelonefrit insidansý %8.5 olarak saptandý. Klinik hikaye ve radyolojik görüntülemelerle ksantogranülomatöz piyelonefrit düþünülen hastalarda antibiyoterapi ve destek tedavisi ile tedavi edilmeli tanýnýn geciktiði durumlarda uygulanacak cerrahi tedavide hastanýn klinik durumu gözönünde bulundurulmalýdýr.

AMAÇ: Ameliyat sonrasý dönemde en sýk karþýlaþýlan bulantý ve kusma, ciddi bir sorun olmaya devam etmektedir. Antiemetik özelliði olan deksametazonu diðer sýk kullanýlan antiemetikler haloperidol ve metoklopramid ile kombine ederek etkinliklerini karþýlaþtýrmayý amaçladýk.
YÖNTEMLER: Ameliyat sonrasý dönemde bulantý kusma gözlenen hasta verileri incelendiðinde; DH ve DM kombinasyonlarýnýn kullanýldýðý hasta gruplarýnda, plasebo kullanýlan hasta gruplarýna göre, istatistiksel olarak anlamlý ölçüde daha düþük VDS deðerlerinin elde edildiði görülmüþtür (p<0.05).
BULGULAR: Hastanemizde elektif koþullarda laparoskopik kolesistektomi operasyonu planlanan ASA I-II grubundan, 18-65 yaþlarý arasýnda 80 hasta çalýþmaya dahil edildi. Grup D’ye anestezi indüksiyonu öncesi deksametazon 5 mg iv, Grup DH’ye anestezi indüksiyonu öncesi deksametazon 5 mg iv bolus, ekstübasyondan 15 dk önce haloperidol 2 mg iv, Grup DM’ye anestezi indüksiyonu öncesi deksametazon 5 mg iv, ekstübasyondan 15 dk önce metoklopramid 10 mg iv uygulandý. Olgulardaki bulantý ve kusma þiddeti beþ aþamalý Verbal Deskriptif Skala (VDS) ile deðerlendirildi. Bulantý-kusma skoru 5, 15, 30. dakikalarda ve 1, 3, 6, 24. saatlerde kaydedildi.
SONUÇ: Çalýþmamýzda deksametazonun 5 mg’lýk dozunun ameliyat sonrasý bulantý kusmayý önlemede yetersiz kaldýðý, DH ve DM kombinasyonlarý kullanýmýnýn POBK profilaksisinde etkili olduðu görülmüþtür. Ancak en iyi VDS deðerinin DM grubunda görülmesi nedeniyle DM grubunun DH grubuna göre daha iyi bir tercih olacaðý sonucuna vardýk.

AMAÇ: Bu çalýþmamýzda amacýmýz kliniðimizde tedavi edilen erkek meme kanseri (EMK) olgularýný literatür bilgisi ýþýðýnda sunmaktýr.
YÖNTEMLER: Bu geriye dönük çalýþmada Haziran 2004 ile Ocak 2013 tarihleri arasýnda kliniðimizde incelenen ve tedavi edilen 15 erkek hastanýn kayýtlarý incelendi. Hasta yaþý, tümörün hangi memeden geliþtiði, tümör evresi, histopatolojik özellikler, genetik özellikler, adjuvan tedaviler ve saðkalým süreleri analiz edildi.
BULGULAR: Hastalar 44-82 yaþlarý arasýnda, ortalama 62 yaþýndaydý. Tümör 11 hastada sol memede, dört hastada sað memede yerleþimli idi. AJCC 2010 evrelemesine göre altý hasta evre 2, dört hasta evre 3A, üç hasta evre 3B ve iki hasta evre 3C idi. Hastalarýmýzýn tamamý invaziv duktal karsinomdu. Hastalarýmýzýn hepsine modifiye radikal mastektomi sonrasý adjuvan kemoterapi ve radyoterapi uygulanmýþtý. Hastalýksýz saðkalým medyan 46 (12-108) ay bulundu.
SONUÇ: Erkek meme kanserleri kadýn meme kanserlerine benzer klinik, histopatolojik ve prognostik özellikler göstermekte olup, ayný prensiplerle tedavi edilmelidir. Erkek meme kanserine erken evrede taný konulur ve uygun tedavi yapýlýrsa prognoz iyi görünmektedir.

AMAÇ: Laparoskopik giriþimler günümüzde birçok alanda güvenle uygulanmaktadýr. Çalýþmamýzda travma dýþý nedenlerle yapýlan laparoskopik splenektominin, açýk splenektomiyle karþýlaþtýrýlmasý amaçlanmýþtýr.
YÖNTEMLER: Kasým 2001 ve Aðustos 2009 tarihleri arasýnda hematolojik hastalýk nedeni ile splenektomi uygulanan toplam 62 olgu dahil edildi. Splenektomi uygulanan hastalar geriye dönük olarak araþtýrýldý. Hastalarýn yaþ, cinsiyet ve hematolojik hastalýk yönünden genel daðýlýmlarý deðerlendirildi. Laparoskopik ve açýk ameliyat uygulanan hastalar dalak boyutu, dalak aðýrlýðý, ameliyat sonrasý hastanede yatýþ süresi, ameliyat süresi, kanama miktarý, ameliyat öncesi ve sonrasý trombosit düzeylerinde artýþ yüzdesi, aksesuar dalak bulma yüzdesi, erken ve geç dönem majör komplikasyonlar yönünden deðerlendirilip karþýlaþtýrýldý.
BULGULAR: Laparoskopik splenektomi, yatýþ süresi, kanama miktarý ve ameliyat sonrasý birinci gün trombosit artýþ yüzdesi olarak anlamlý derecede üstün iken açýk ameliyat dalak boyutu, aðýrlýðý ve ameliyat süresi olarak anlamlý derecede üstün bulundu (p<0.05). Ameliyat sonrasý komplikasyon ve aksesuar dalak bulma oranýnda anlamlý fark saptanmadý.
SONUÇ: Laparoskopik splenektomi, diðer kapalý giriþimlerde olduðu gibi birçok yönden açýk cerrahiye üstünlüðü olan bir yöntemdir. Halen ameliyat süresi ve çok büyük dalaklarda teknik açýdan uygulama güçlükleri dezavantaj gibi görünse de geliþen teknik ve cerrahi beceriler ile bu zorluklarýn ortadan kaldýrýlabileceðini düþünmekteyiz.

AMAÇ: Psödoeksfoliasyon sendromu (PES) olan ve olmayan olgularý, katarakt cerrahisi sýrasýnda geliþen komplikasyonlar açýsýndan karþýlaþtýrmak.
YÖNTEMLER: Katarakt cerrahisi uygulanan 104 olgunun 115 gözü geriye dönük olarak deðerlendirildi. Gruplar yaþ, cinsiyet, katarakt morfolojisi, ameliyat tipi, arka kapsül açýlmasý, vitreus kaybý, zonül diyalizi ve lens gibi intraoperatif komplikasyonlar gruplar arasýnda karþýlaþtýrýldý.
BULGULAR: Psödoeksfoliasyon sendromlu 24 hastanýn yaþ ortalamasý 70.42 yýl, PES’siz 80 hastanýn yaþ ortalamasý 62.06 yýl olarak bulundu. PES’li hastalarýn %70’i (n=19) 65 yaþ ve üstü iken, PES’siz grubun %43.2’si (n=38) 65 yaþ üzerinde bulundu. PES’li grupta en sýk matür katarakt (n=14, %51.9)görülürken, PES’siz grupta en sýk arka subkapsüler katarakt (n=27, %30.7) görüldü. Her iki grupta da en sýk fakoemülsifikasyon cerrahisi uygulanýrken intrakapsüler ekstraksiyon sadece PES’li grupta iki hastaya uygulandý. Komplikasyonlar katarakt tipine göre incelendiðinde en sýk matür kataraktlarda komplikasyon geliþmiþtir (n=4, %40). Ýntraoperatif komplikasyonlar irdelendiðinde PES’li olgularýn dördünde (%14.8) komplikasyon geliþirken, PES’siz grupta altý olguda (%6.8) geliþmiþtir. Zonül diyalizi sadece PES’li (%7.4, n=2) grupta görüldü. Arka kapsül açýlmasý, PES’li grupta %7.4 (n=2), PES’siz grupta %5.7 (n=5) bulundu.
SONUÇ: Zonül diyaliz ve arka kapsül açýlmasý gibi intraoperatif komplikasyonlar PES’li olgularda daha fazla rastlanmaktadýr. Doðru cerrahi yaklaþým PES’li olgularda komplikasyonlar azaltmaktadýr.

Nöroleptik Malign Sendrom, trankilizan ve antipsikotik ilaçlarýn kullanýlmasýyla iliþkisi olan, santral nörotransmitterlerin inbalansýyla karakterize, dopaminerjik bloðun geliþtiði düþünülen bir sendromdur. Görülme sýklýðý çeþitli yayýnlarda %0.02-3.20 arasýnda deðiþmektedir. Mortalitesi %55 gibi yüksek olmakla birlikte, günümüzde erken taný ve bakým ile ciddi olgularda bile ölüm engellenebilmektedir. Nadir görülmesi ve ayýrýcý tanýsýnýn zor olmasý nedeniyle bu olguyu sunuyoruz.

Lenfoid neoplazmlar non-Hodgkin lenfoma, Hodgkin lenfoma, multiple myelom ve akut kronik lenfositik lösemi gibi heterojen bir grubu temsil ederler. Burkitt lenfoma non-Hodgkin lenfomalarýn agresif matür B hücreli lenfomalarýdýr. Burkitt lenfomada mide tutulumu hastalarýn sadece %10’unda görülür. Bunlarýn çoðu karýn veya gastrointestinal sistemin diðer bölgelerinden kaynaklanan ve geç yakalanan büyük kitleler þeklindedir. Bu yazýda midenin burkitt lenfomasý tanýsýný alan 72 yaþýndaki kadýn hastayý tartýþtýk.

Gebelik luteomasý overin luteinize hücrelerinin solid proliferasyonu ile karakterize farklý bir nonneoplastik lezyonudur. Bir çok olgu semptomsuzdur. Ovaryan büyüme genellikle insidental olarak sezaryan ya da postpartum tüp ligasyonu sýrasýnda saptanýr. Olgumuz da makat prezentasyon endikasyonu ile sezaryana alýndý ve sol overdeki büyüme tipik olarak ameliyat sýrasýnda tespit edildi. Gönderilen biyopsi materyaline bölümümüzde gebelik luteomasý tanýsý verildi. Nadir olan bu olgu literatür bilgileri ýþýðýnda sunuldu.

Takayasu arteriti, aorta ve onun büyük dallarý gibi geniþ arterlerin duvarlarýnýn enflamasyonuyla karakterize nadir görülen bir hastalýktýr. Hastalýðýn sonuçlarý immün sistemin vucüdun kendi arterinin duvarlarýna saldýrmasýyla ortaya çýkar. Hastalarýn baþvuru þikayetleri genelde ateþ, halsizlik, miyalji gibi nonspesifik semptomlardýr. Hastamýz abdominal anjina ve kilo kaybýyla tarafýmýza baþvurdu. Üst ekstremitelerde nabýzlar alýnýyorken, alt ekstremitelerde nabýzlar alýnamadý. Manyetik rezonans anjiografide inen aort ve mezenterik arterde stenoz saptandý ve Takaysu arteriti tanýsý konuldu. Nadir rastlanmasý nedeniyle bu olguyu sunuyoruz. Klinik pratikte bu tip olgulara nadir rastladýðýmýz için bu olguyu sunmaya karar verdik.

Gebeliðin intrahepatik kolestazý, gebeliðin ikinci yarýsýnda vücutta yaygýn kaþýntý ile ortaya çýkan bir karaciðer hastalýðýdýr. Gebeliðe baðlý en sýk karaciðer patolojisidir. Patofizyolojisinde gebelikte artan östrojenin safra asitlerinin atýlýmýný engellemesi rol oynar. Yaygýn kaþýntý ve artmýþ serum safra asitleri ile karakterizedir. Maternal komplikasyonlarý nadirdir. Ancak spontan preterm eylem, mekonyumlu amniotik sývý ve fetal distres, intrauterin ani fetal ölüm gibi ciddi perinatal komplikasyonlara neden olabilir. Bu nedenle gebe bir olguda yaygýn kaþýntý tespit edildiðinde olasý komplikasyonlar nedeni ile gebeliðin intrahepatik kolestazý mutlaka akýlda tutulmalýdýr. Bu çalýþmada gebeliðe baðlý sekiz intrahepatik kolestazlý olgunun 10 bebeði (biri üçüz gebelik) perinatal sonuçlarý ile incelenerek güncel literatürler ýþýðýnda hastalýðýn etiyolojisi ve yönetiminin gözden geçirilmesi amaçlandý.

Kaudal regresyon sendromu (KRS) inperfore anüs, sakral agenezi ve sirenomeli içeren bir spektrumun parçasý olduðu düþünülmektedir. Kaudal regresyon olgularýnýn çoðu sporadik veya gestasyonel diyabet ile iliþkilidir. Biz hidrosefali, pes equinovarusu, ösofageal atrezi, anal atrezisi, hipoplastik böbrekler, sakrum ve koksiks yokluðu ile karakterize KRS‘li bir olguyu tanýmladýk.

Kadýn popülasyonunda Nuck kanalý hidroseli oldukça nadir bir durum olup, parietal peritonun Nuck kanalýna invajinasyonu olarak da tanýmlanabilir. Bu makalede kadýn olguda Nuck kanalý hidroseli sunuyoruz. Otuz dokuz yaþýnda kadýn hasta son üç aydýr, dýþ merkezde verilen antibiyoterapiye raðmen büyüme gösteren inguinal kitle ile baþvurdu. Nuck kanal hidroseli saptanan hasta ameliyat edilerek defekt yüksek ligasyonla onarýldý. Inguinal kitlelerin ayýrýcý tanýsýnda oldukça nadir görülen bu antitenin, özellikle herni ile uyumsuz inguinal kitle saptanan kadýn hastalarda akýlda tutulmasýnýn önemli olduðu görüþündeyiz

Dev büllöz amfizem, sýklýkla bir veya her iki hemitoraksýn en az 1/3’ünü kaplayan apikal yerleþimli büller ile karakterize bir patolojidir. Daha çok sigara içen genç erkek hastalarda görülür. Hastaneye baþvuru genellikle akut solunum yetersizliði nedeniyle olmaktadýr. Ýleri derecede büyüyen bül, radyolojik olarak tansiyon pnömotoraks ile karýþabilir. Sunduðumuz olgu, hiç sigara içme öyküsü olmayan 37 yaþýnda kadýn hastaydý. Hastaneye baþvuru þikâyeti, öksürük ve hýrýltýlý solunumdu, nefes darlýðý olmamýþtý. Toraks bilgisayarlý tomografisinde, mediasteni saða iten sol üst lobda dev bül yapýsý görülmesi üzerine torokotomi ile büllektomi yapýldý. Hastaneye yatýþýndan beþ gün sonra þifa ile taburcu edildi.

Osteokondromlar en sýk görülen iyi huylu kemik tümörleridir ve sýklýkla uzun kemiklerin metafiz bölgesinden köken alýrlar. Çocuk yaþta görülen iliyak kanat yerleþimli osteokondromlar ise nadir görülmektedir. Sýklýkla aðrýya sebep olmasý ve kondrosarkom geliþme riskindan dolayý cerrahi tedavi önerilmektedir. Bu olgu sunumunda iliyak kanat üzerinde geliþen osteokondrom olgusu bildirilmiþtir.

Preeklampsi 20. gestasyonel hafta sonrasýnda geliþen hipertansiyon ve proteinüri ile karakterize multisistemik bir hastalýktýr. Preeklampsiye baðlý olarak preeklamptik nefropati olarak tanýmlanan bazý tipik renal deðiþimler oluþmaktadýr. Bu deðiþiklikler geri dönüþümlü olabileceði gibi, nefron kütlesinde azalmaya neden olan kalýcý deðiþiklikler de olabilmektedir. Preeklamptik renal patolojilerden birisi fokal segmental glomerulosklerozdur. Gebelik sýrasýnda oluþan proteinürinin, gebelik sonrasýnda da devam etmesi renal prognoz açýsýndan kötüdür ve bir sonraki gebelik ile daha da aðýrlaþarak böbrek yetersizliðine ilerleyebilir. Ayrýca, altta yatan renal patoloji varlýðý ya da þiddetli hipertansiyon antenatal prognoz açýsýndan da oldukça kötüdür ve gebelik sýrasýnda renal patolojinin daha da aðýrlaþmasý, preeklampsi ve preeklampsiye baðlý ek patolojiler, erken doðum, intrauterin geliþme kýsýtlýlýðý gibi komplikasyonlar geliþebilmektedir.