Bu çalýþmada 40 diabetik hastaya ABR uygulanarak iþitme yollarýnýn fonksiyonel bütünlüðü deðerlendirildi. Diabetli hastalarda V.dalga mutlak latansýnda ve I-V interpeak latansýnda anlamlý uzama saptandý. Diabet komplikasyonlarýnýn varlýðýna baðlý olarak Auditory Brainstem Response (ABR) dalga latanslarýndaki uzamanýn arttýðý görüldü. Komplikasyonlu grup Tip I ve Tip II olarak ayrýldýðý zaman, Tip II diabetiklerde diðer gruplara göre anlamlý bir V. dalga mutlak latans uzamasý tespit edildi. Tedavi þekline ve diabetin süresine göre ABR latanslarýnda anlamlý uzamalar tespit edilmedi.

Hastanemiz Büyük Çocuk Kliniðinde 1993-1996 yýllarý arasýnda Nefrotik Sendrom (NS) tanýsý alarak, tedavi edilen, 1-14 yaþlarýnda 22'si (%44.8) kýz, 27'si (%55.2) erkek 49 hastanýn klinik seyir ve tedaviye yanýtlarýný retrospektif olarak inceledik. Olgularýn 46'sý (%93.8) primer nefrotik sendrom (NS), 3'ü (%6.1) sekonder NS'lu idi. Primer NS'lu olgularýn da biri (%2) mezangioproliferatif glomerulonefrit, 45'i (%98) minimal lezyonlu nefrotik sendrom (MLNS)'du. MLNS'lu 17 (%37.7) olgu tedaviye yanýt vermiþ ve rölaps gözlenmemiþtir. 5 olguda (%11.1) az rölaps, 13 (%28.8) olguda sýk rölaps, iki (%4.4) olguda steroide baðýmlýlýk, 5 (%11.1) olguda steroide direnç tespit edilmiþtir. Üç olguda (%6.6) spontan iyileþme görülmüþtür. Sekonder NS'lu olgularýmýzýn ise biri (%33.3) amiloid nefroz, bir diðeri (%33.3) lupus nefriti, diðeri (%33.3) ise hepatit A nefritiydi. Lupus nefritli hastamýz yüksek doz steroid tedavisine yanýt vermiþ olup diðer amiloid nefroz ve hepatit A nefriti olgularýmýza anjiotensin converting enzim inhibitör (ACEI) uygulanmýþtýr. Amiloid nefroz dýþýndaki olgumuzda proteinüri azalmýþtýr.

Son yýllarda sezeryan operasyon oraný önemli bir artýþ göstermiþtir. Yara infeksiyonu, endometrit ve üriner sistem infeksiyonu sezeryan sonrasý en sýk morbidite nedenleridir. Risk faktörleri arttýkça infeksiyon insidansý %85'lere ulaþabilmektedir. Bu nedenle infeksiyöz morbiditeyi önlemek için profilaktik antibiyotik kullanýmýný destekleyen birçok çalýþma bildirilmiþtir. Hastanemizde muhtelif endikasyonlarla sezeryan operasyonu uygulanmýþ, 78 olguda I.V. ampicillin + sulbactam'ýn ve sefazolin-sodyum'un infeksiyöz morbidite üzerindeki etkisini kýyaslamak için prospektif yapýlan çalýþmada bir grup hastaya tek doz 2 gr ampicillin + sulbactam (umbilikal kord klempe edildikten sonra), diðer grup hastaya sefazolin sodyum (kord klempe edildikten sonra) 2 gr, sonra postop 6. ve 12. saatte 1 gr I.V. yoldan uygulandý. Birçok çalýþmada sezeryan operasyonunda profilaktik antibiyotiðin gerekliliði kanýtlandýðý için plasebo grup oluþturulmadý. Postop dönemde hastalar ateþ, uterin hassasiyet, kötü kokulu loþi, üriner infeksiyon, insizyon yerinde ödem, hiperemi, endurasyon ve akýntý ile hospitalizasyon süresi açýsýndan izlendi. Sonuç olarak her iki antibiyotik infeksiyöz morbiditeyi önlemede oldukça etkili bulundu. Gruplar birbirleriyle istatistiki açýdan kýyaslandýðýnda aralarýnda anlamlý fark bulunmadý (p>0.05).