Astma bronşiale en çok görülen akciğer hastalıklarından biridir. Son yıllarda hastalığın nedenleri ve tedavisi konularında önemli gelişmeler sağlanmasına karşın görülme sıklığı azalmamış, aksine artmıştır. Astma hastalığının görülme sıklığı, prevalansı, doğal seyriyle ilgili pek çok araştırma yapılmışsa da hastalığın tanımlamasında tek tip kriter kullanılmayışı sonuçların güvenilirliğini azaltmaktadır. Astım prevalansıyla ilgili Türkiye'de yapılan çalışmalar çok az hatta hiç denecek kadardır. Toplum genelinde yaygınlığı düşünülerek Türkiye'de 5 milyondan fazla kişide astma olduğu kabul edebilir bir düşüncedir. Polikliniklerimize son 5 yıllık süre içinde başvuran 54.250 kişiden astına bronşiale tanısı konulan 5.657 hastanın veri ve sonuçlarına göre bir çalışma yapıldı. Bu çalışma da astmanın Türkiye'deki illere göre dağılımı, yaşa göre dağılımı, kadın-erkek oranı, mesleksel durumları, IgE seviyeleri ve kalıtımla ilişkisi araştırıldı ve çıkan sonuçlar değerlendirildi.

Bu çalışma viral hepatitli olgularda serum prealbumin düzeylerini saptamak ve bu düzeylerin viral hepatitin tanısındaki değerlerini araştırmak amacıyla yapılmıştır. Bu amaçla 38 viral hepatitli olguda ve 32 sağlıklı kontrol olgusunda serum prealbumin düzeyleri, serum AST, ALT, GGT, ALP, total protein, albumin, total bilirubin ve direkt bilirubin düzeyleri ile birlikte tayin edilmiştir. Kontrol gurubunda prealbumin düzeyleri 19.10-37.50 (28.96±6.18 mg/dl)olarak saptanmıştır Oysa viral hepatitli olgularda ise 3.3-23.0, 9.60±7.06 mg/dl olarak bulunmuştur. Akut viral olgularda kontrol grubuna kıyasla serum prealbumin seviyelerinde belirgin bir düşme saptanmıştır. Bu düşme istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur. (p<0.001). Viral hepatitli olgularda hastalığın başlangıç döneminde serum pre albumin düzeylerinde saptanan düşme, tayin edilen diğer parametrelerde görülen değişmelerle uyumludur. Bu çalışma ile elde edilen verilerden serum prealbumin tayinlerinin akut viral hepatitin tanısında yararlı olabileceği kanısına varılmıştır.

Doğum tartıları 1100 ile 2300 gr arasında değişen 30 prematüre bebeğin EKG'lerin incelendi. Olguların %65'inde sağ aks, %35'inde nötral aks bulundu. Düşük tartılı gurupta (>1500 gr) sağ aks deviasyonu daha azdı. Prematürelerdeki EKG traselerinin, terminde doğanlara göre erişkin patternine kaydığı gözlendi.PR süresi (D2'de) 1500 gr'ın altındaki gurupta ortalama 0.09", diğer gurupta ise 0.094" bulundu. P amplitüdü ise (aynı derivasyonda), I. gurupta (1500 gr'ın altı) ortalama 1,8 mm, diğer gurupta 1.5 m bulundu. Bu değerler miyadında doğanlara göre, P amplitüdü yüksek, PR süresi ise kısa bulunmuştur. QRS süresi, düşük ağırlıklı gurupta daha fazla olmak üzere kısa, QRS voltajı ise her iki prematüre gurubunda belirgin derecede farklı olmamak üzere düşük bulunmuştur. Ayrıca değerlendirmelerin doğru yapılabilmesi için çekim tekniğine çok dikkat etmek gerektiği vurgulanmıştır.

Pleural effüzyonlu vakaların tanı ve niteliğinin belirtilmesinde ultrasonografi'nin etkinliğini araştırmak amacı ile 24 hasta incelendi. Sonuçta PA ve lateral akciğer grafilerinin göstermekte yetersiz kaldığı olgularda ulturasonografinin daha kesin ve ayrıntılı bir yöntem olduğu görüldü.

Optik, terapötik, tektonik ve preparatuar endikasyonla lameller keratoplasti yapılan 17 gözdeki sonuçlar değerlendirilmiştir. Lameller keratoplasti 3 gözde tümör, 2 gözde kimyasal yanığa bağlı vaskülarize lökom ve 12 gözde rekürren ptergium nedeniyle yapılmıştır. Gözler en az 14 ay ile en uzun 38 ay, ortalama 18 ay süre ile takip edilmişlerdir. Ameliyat sonrası bir gözde erken ve bir gözde geç dönemde greft rejeksiyonu meydana gelmiştir. Diğer gözlerde uzun süreyle saydam greftler elde etmek mümkün olmuştur.

Bu çalışmada hastanemiz çocuk kliniğinde 1988-1990 yıllarında Henoch-Schönlein tanısıyla izlenen 20 vaka etyoloji, seroloji, laboratuvar, cilt biyopsi sonuçlan ve steroid tedavisi yönünden incelendi. Döküntü, GİS. ve eklem bulguları en sık görülen semptomlar olup %10 unda renal komplikasyon saptandı. Biyolojiden sorumlu kesin bir etken tespit edilmedi. Steroid alan %20 hastada hastaneye yatış ve klinik düzelme açısından almayanlara göre fark görülmedi.