ISSN : 2587-0998
Kırık Tipi, Radyolojik Dizilim ve Hareket Açıklığı: Distal Radius Kırıklarında ARİF Sonrası Fonksiyonel İyileşmenin Belirleyicileri
Gökhan Pehlivanoğlu1, Tolga Onay2, Engin Eceviz3, Hüseyin Günay4, Halil İbrahim Bekler512
3
4
5
GİRİŞ ve AMAÇ: Distal radius kırıkları, erişkinlerde en sık görülen kırıklar arasındadır. Kilitli plaklarla yapılan açık redüksiyon ve internal fiksasyon (ARİF), standart cerrahi yaklaşımı temsil etmektedir. Ancak cerrahi sonrası fonksiyonel sonuçları etkileyen faktörler hâlâ tartışmalıdır. Bu çalışmada, kilitli plaklarla tedavi edilen distal radius kırıklarında hasta özellikleri, kırık tipi ve radyolojik faktörlerin fonksiyonel iyileşme üzerine etkisi araştırıldı.
YÖNTEM ve GEREÇLER: 2007-2013 yılları arasında kilitli plaklarla ARİF uygulanan 81 hasta (55 erkek, 26 kadın; ortalama yaş: 43.7 yıl) retrospektif olarak incelendi. Fonksiyonel sonuçlar QuickDASH, PRWE ve Modifiye Green & O’Brien skorları ile değerlendirildi. Radyolojik değerlendirmelerde Stewart ve Knirk & Jupiter sınıflamaları kullanıldı. Fonksiyonel sonuçlarla ilişkili faktörleri belirlemek için Spearman korelasyon ve grup karşılaştırma analizleri yapıldı.
BULGULAR: Kırık sınıflaması fonksiyonel sonuçları anlamlı şekilde etkiledi. AO tip B kırıkları, tip C kırıklarına kıyasla daha iyi QuickDASH ve Modifiye Green & O’Brien skorları gösterdi (p<0.05). Ulnar stiloid kaynamaması fonksiyonel sonuçları etkilemedi, ancak daha yüksek artrit dereceleri ile ilişkili bulundu (p=0.039). PRWE skorları; artrit şiddeti, radyolojik redüksiyon kalitesi, hasta yaşı ve pronasyon hariç çoğu el bileği eklem hareket açıklığı parametresi ile anlamlı korelasyon gösterdi. Ayrıca PRWE skorları, radial inklinasyon ve radial yükseklik ile negatif ulnar varyans ile pozitif korelasyon gösterdi.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Distal radius kırığı cerrahisi sonrası fonksiyonel iyileşme; kırık tipi, redüksiyon kalitesi, hasta yaşı, artrit varlığı ve el bileği hareketliliğinden etkilenmektedir. Anatomik redüksiyon ve el bileğinin neredeyse tam hareket açıklığının sağlanması, optimal sonuçlar için kritik öneme sahiptir.
Anahtar Kelimeler: Distal radius kırıkları, kilitli plak fiksasyonu, korelasyon analizi, sonuçları etkileyen faktörler, travma.
Fracture Type, Radiological Alignment, and Motion: Predictors of Functional Recovery After ORIF in Distal Radius Fractures
Gökhan Pehlivanoğlu1, Tolga Onay2, Engin Eceviz3, Hüseyin Günay4, Halil İbrahim Bekler51Department of Orthopaedics and Traumatology, University of Health Sciences Baltalimani Bone Diseases Training and Research Hospital, Istanbul, Türkiye2Department of Orthopedics and Traumatology, Istanbul Medeniyet University, Istanbul, Türkiye
3Department of Orthopaedics and Traumatology, Kartal Dr. Lütfi Kirdar City Hospital, Istanbul, Türkiye
4Department of Orthopaedics and Traumatology, Corlu Vatan Private Hospital, Tekirdag
5Department of Orthopaedics and Traumatology, Avicenna Interna-tional Hospital Ataşehir, Istanbul, Türkiye
INTRODUCTION: Distal radius fractures are among the most common fractures in adults. Open reduction and internal fixation (ORIF) using locking plates represents the standard surgical approach. However, factors influencing functional outcomes after surgery remain controversial. This study assessed how patient characteristics, fracture type, and radiological factors influence functional recovery after distal radius fractures treated with locking plates.
METHODS: Eighty-one patients (55 males, 26 females; mean age: 43.7 years) who underwent ORIF with locking plates between 2007 and 2013 were retrospectively analyzed. Functional outcomes were assessed using the QuickDASH, PRWE, and Modified Green and O’Brien scoring systems. Radiological evaluations included the Stewart and Knirk & Jupiter classifications. Spearman correlation and group comparison analyses were performed to identify factors associated with functional outcomes.
RESULTS: Fracture classification significantly affected functional outcomes, with AO type B fractures demonstrating superior QuickDASH and Modified Green and O’Brien scores compared to type C fractures (p<0.05). Ulnar styloid nonunion did not affect functional outcomes but was associated with higher arthritis grades (p=0.039). PRWE scores were significantly correlated with arthritis severity, radiological reduction quality, patient age, and most wrist range of motion parameters (excluding pronation). Additionally, PRWE scores were negatively correlated with radial inclination and radial height, and positively correlated with ulnar variance.
DISCUSSION AND CONCLUSION: Functional recovery following distal radius fracture surgery is influenced by fracture type, reduction quality, age, arthritis, and wrist mobility. Anatomical reduction and near-complete wrist mobility are key to optimal outcomes.
Keywords: Correlation analysis, distal radius fractures, factors affecting outcome, locking plate fixation, trauma
Makale Dili: İngilizce