Flexible Multidose GnRH Antagonist Versus GnRH Agonist Protocols for Controlled Ovarian Stimulation in IVF: A Prospective Randomized Study Stratified by Ovarian Response

INTRODUCTION: This prospective randomized controlled trial aimed to evaluate the effectiveness of a flexible multidose GnRH antagonist protocol compared with a long luteal GnRH agonist protocol in normal ovarian responders and a short GnRH agonist protocol in poor ovarian responders, focusing on stimulation characteristics, laboratory outcomes, pregnancy rates, and OHSS.
METHODS: Patients scheduled for IVF with a BMI of 19–32 kg/m² were included. Participants were classified as normal or poor ovarian responders and randomized within each group to GnRH agonist or antagonist protocols using a sealed-envelope method. Follicular development was monitored by transvaginal ultrasonography and serum estradiol levels. Human chorionic gonadotropin was administered when at least two follicles reached 18–20 mm in diameter, followed by oocyte pick-up 35–36 hours later. The primary outcome was oocyte and embryo yield, while secondary outcomes included gonadotropin dose, stimulation duration, estradiol levels, cycle cancellation, clinical pregnancy, and OHSS.
RESULTS: A total of 142 cycles were analyzed (normal responders: Long agonist n=34, antagonist n=28; poor responders: Short agonist n=42, antagonist n=38). In the normal responder group, the stimulation duration was shorter with the antagonist protocol, while the total gonadotropin dose was comparable between protocols. In both response groups, there were no significant differences in the numbers of total and mature oocytes, embryos obtained, embryos transferred, or cycle cancellation rates. Among normal responders, pregnancy rates per cycle, oocyte pick-up, and embryo transfer were similar between protocols. In poor responders, pregnancy rates tended to be lower in the antagonist group; however, the difference was not statistically significant. Mild ovarian hyperstimulation syndrome (OHSS) occurred only in two cases within the normal responder group, with no difference between protocols.
DISCUSSION AND CONCLUSION: The flexible multidose GnRH antagonist protocol yielded comparable oocyte/embryo outcomes and pregnancy rates to agonist protocols in both normal and poor responders, while offering a shorter stimulation duration in normal responders.

Keywords: In vitro fertilization, GnRH antagonist protocol, GnRH agonist protocol, normal ovarian response; poor ovarian response; ovarian hyperstimulation syndrome.

IVF’de Kontrollü Ovaryan Stimülasyon İçin Uygulanan Esnek Multidoz GnRH Antagonist ve GnRH Agonist Protokollerinin Karşılaştırılması: Overyan Yanıta Göre Tabakalanmış Prospektif Randomize Bir Çalışma

GİRİŞ ve AMAÇ: Bu prospektif randomize kontrollü çalışmada, IVF sikluslarında fleksibl multidoz GnRH antagonist protokolünün; normal over yanıtlı hastalarda uzun luteal GnRH agonist, düşük over yanıtlı hastalarda ise kısa GnRH agonist protokole kıyasla ovaryan stimülasyon parametreleri, laboratuvar sonuçları, gebelik oranları ve OHSS insidansı üzerindeki etkilerini değerlendirmek amaçlandı.
YÖNTEM ve GEREÇLER: IVF tedavisi planlanan ve vücut kitle indeksi 19–32 kg/m² olan hastalar çalışmaya dahil edildi. Olgular ovaryan yanıta göre normal ve düşük yanıtlı olarak sınıflandırıldı ve her grupta kapalı zarf yöntemiyle GnRH agonist veya antagonist protokollerine randomize edildi. Foliküler gelişim transvajinal ultrasonografi ve serum estradiol düzeyleri ile izlendi. En az iki follikülün 18–20 mm’ye ulaşması üzerine hCG uygulanarak 35–36 saat sonra oosit pick-up gerçekleştirildi. Primer sonlanım oosit ve embriyo verimi; sekonder sonlanımlar gonadotropin dozu, stimülasyon süresi, E2 düzeyleri, siklus iptali, klinik gebelik ve OHSS olarak belirlendi.
BULGULAR: Toplam 142 siklus analiz edildi (normal yanıt: Uzun agonist n=34, antagonist n=28; düşük yanıt: Kısa agonist n=42, antagonist n=38). Normal yanıt grubunda stimülasyon süresi antagonist protokolde daha kısa bulundu, ancak toplam gonadotropin dozu benzerdi. Her iki yanıt grubunda toplam ve matür oosit sayısı, embriyo sayısı, transfer edilen embriyo sayısı ve siklus iptal oranları açısından anlamlı fark saptanmadı. Normal yanıt grubunda siklus, oosit toplama ve embriyo transferi başına gebelik oranları benzerdi. Düşük yanıt grubunda antagonist protokolde gebelik oranları daha düşük eğilim göstermesine rağmen istatistiksel olarak anlamlı değildi. OHSS yalnızca normal yanıt grubunda iki hafif olguda gözlendi ve protokoller arasında fark bulunmadı.
TARTIŞMA ve SONUÇ: Fleksibl multidoz GnRH antagonist protokolü, normal ve düşük over yanıtlı hastalarda agonist protokollere kıyasla oosit/embriyo verimi ve gebelik sonuçlarını anlamlı olarak değiştirmemiştir. Normal over yanıtlılarda antagonist protokol daha kısa stimülasyon süresi ile ilişkili bulunmuştur.

Anahtar Kelimeler: İn vitro fertilizasyon, GnRH antagonist protokolü, GnRH agonist protokolü, normal over yanıtı; düşük over yanıtı; ovaryan hiperstimülasyon sendromu.