Serebral amiloid Anjiyopati (SAA), kortikal ve leptomeningeal arter ve arteriollerde, amiloid depolanması ile karakterize klinikopatolojik bir durumdur. Genellikle ileri yaşlarda ve demansı olan hastalarda görülür. Amiloid depolanma, damarların media ve adventisyası içindedir. Amiloid depolanma sonucu damar duvarında fıbrinoid nekroz, küçük anevrizmal oluşumlar, serebral infarkt ve intraserebral kanamalar oluşur. Bilgisayarlı beyin Tomografisi (BBT) ile tipik olarak yüzeysel yerleşimli, sınırlan düzensiz, çevresi ödemli kanama görülür. Bu yazıda, BBT ile lober hematom saptanan, ileri yaşta, normotensif 5 hasta incelendi. Hastaların tümünde kognitif fonksiyon kaybı vardır. İleri yaşta normotensif ve demansiel bulgular olan hastalarda intraserebral kanama nedenleri arasında SAA mutlaka göz önüne alınmalıdır.

Penatran keratoplasti geçiren 59 gözün potansiyel görmesi ameliyat öncesinden Potential Acuity Meter (PAM) ile araştırılmıştır. Ameliyattan 1 ile 4 ay sonraki dönemde ölçülen görmeler potansiyel görmelerle karşılaştırılmıştır. Korneal ödemin veya kesafetin aşırı olduğu 21 gözün 6'sında (%28.5) görme, PAM ile önceden doğru olarak saptanmıştır. Korneal ödemin veya kesafetin sınırlı olduğu 38 gözün 21'inde (%55.2) ise potansiyel görmeler ile Snellen görmeler arasında tam bir uyum elde edilmiştir. Penatran keratoplasti sonrası görmeyi belirlemede korneal ödemin veya kesafetin sınırlı olduğu gözlerde PAM ile anlamlı bir basan sağlanmıştır.

Hafif ve orta şiddetli hipertansinyonlu hastalara, günde 5-10 mg tek doz amlodipini 5 hafta süre ile verdik. Çalışmamızın sonunda elde ettiklerimizi şu şekilde özetleyebiliriz: Amlodipin tedavisi süresince hastaların sistolik ve diastolîk kan basınçlarında ileri derecede anlamlı bir düşme gözlendi. Nabız sayısında birinci haftadan itibaren, altıncı haftanın sonuna kadar hafif düşme saptandı. Tedaviden önce 25 hastanın EKG sinde saptanan çeşitli iskemik değişiklikler tedavi sonrası 10 hastada düzeldi.

Ülkemizde hafta sonlarında 10-15 bin kişi kayak yapmaktadır. Yirmi beş yıldan beri çalışmalar yaptığımız bu spor dalında görülen yaralanmaların nedenleri, muayene ve tedavi esnasında yaralanan kayakçılara ve kayak görevlilerine çeşitli sorularla ve alınan cevaplarla araştırıldı. Yirmi yıl süren ve 585 kayakçı üzerinde yapılan araştırmalardan sonra yaralanma nedenleri ülkemiz için şöyle saptandı: Kayak bağlamalarının ayarlanmaması ve öneminin anlaşılmaması, kayak öğretmeninden öğrenilmemesi, kayağın kişiye uygun olmaması, kiralık ve emanet kayakla kayılması, aşırı yorgunluk, ayakkabı uygunsuzluğu, kayak pistinin dikliği, kontrolsüz hızlanma, pist dışında kayma, hava ve kar koşullan, Uluslararası Kayak Federasyonu (F.I.S) kurallarına uymama, pistteki çukur ve tümsekler, fiziksel güç uyumsuzluğu ve çarpışmadır. Kayak yaralanmalarının olmaması için gerekli koruyucu önlemler nedenlere göre ayrıntılı olarak anlatıldı ve kayakçılara önerilerde bulunuldu.

1987-Î991 yıllan arasındaki 5 yıllık sürede, Zeynep Kamil Hastanesinde 154 gestasyonel trofoblastik hastalık vakası takip ve tedavi edilmiştir. Gestasyonel trofoblastik hastalıkların hastanemizde insidansı 1/676 gebelik olarak saptanmıştır. Vakalar, yıllara, yaş ve kan gruplarına, coğrafi bölgelere, pariteye ve abortus sayısına göre değerlendirilmiş, hastaneye kabullerinde aldığı ön tanı, semptom ve bulguların görülme sıklığı yönünden incelenmiştir. Ultrason ve B-HCG tayininin, erken tanıda doğruluk ihtimalini ileri derecede arttırdığı gözlenmiştir.

Bu çalışmada tek doz ofloxacinin komplike olmayan alt üriner sistem enfeksiyonu olan kadınlardaki tedavi etkinliği araştırıldı. Çalışma kapsamındaki 54 kadına 400 mg ofloxacin tek dozda oral yoldan verildi. Tedaviden 4-7 gün sonra yapılan idrar tetkiki ve idrar kültürlerinin sonuçları değerlendirildi. Değerlendirmeye alınan 49 hastanın 40'ında (%82) kültürlerin steril olduğu görüldü. Asemptomatik olan bu hastalar kür olarak kabul edildi. Çalışma sonucunda, tek doz ofloxacinin komplike olmayan ait üriner sistem enfeksiyonlu kadınlarda ilk tedavi seçeneklerinden biri olabileceği kanısına varıldı.

Omuz eklemi sirkunduksiyon yapabilen bir eklemdir. Humerus başını fossa glenoideada kapsül ve kaslar tutar. Omuz bu özelliği dolayısıyla çıkığın en sık görüldüğü eklemdir. Çıkıklar öne, arkaya, yukarı ve aşağıya olabilir. Aşağıya çıkık (luxatio erecta) oldukça nadir görülür. Klinik ve radyolojik bulgular değerlendirilerek bir olguda luxatio erecta tanısı konmuştur. Literatürde oldukça nadir olmasından dolayı sunuldu.