AMAÇ: Lokal anestezi altýnda uygulanan fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisi operasyonlarýnda sedoanaljezi amacýyla verilen remifentanil ve remifentanil + propofol kombinasyonu
karþýlaþtýrýldý.
YÖNTEMLER: 18-70 yaþ arasýndaki ASAI-II grubundan 40 hasta rastgele olarak iki gruba ayrýldý. I. gruba (n=20) 1 mcg/kg remifentanil bolus, 0.1 mcg/kg/dk remifentanil infüzyonu; ikinci gruba (n=20) 0.5 mcg/kg remifentanil bolus, 0.05 mcg/kg/dk remifentanil infüzyonu ve 50 mcg/kg/dk propofol uygulandý. Belirlenen aralýklarla sistolik, diyastolik ve ortalama arter basýnçlarý ile kalp atým hýzý, solunum sayýsý ve SpO2 deðerleri, “discomfort” skoru, aðrýya verilen sözel yanýt, OAA/S (Observer’s Assessment Alertness/Sedation) skalasý, Aldrete derlenme skoru ve yan etkiler kaydedildi.
BULGULAR: Her iki grupta hemodinamik açýdan fark bulunamadý. Kullanýlan dozlarda her iki grupta da sedasyon düzeyinin yeterli olduðu saptandý. 0.1 mcg/kg/dk remifentanil grubunda daha iyi analjezi saðlanmasýna raðmen solunum sayýsýnda diðer gruba göre daha fazla azalma ve daha fazla bulantý kusma görüldü.
SONUÇ: Fonksiyonel endoskopik sinüs cerrahisi operasyonlarýnda, gerek remifentanilin gerekse remifentanil + propofol kombinasyonunun, belirlenen doz aralýklarýnda, monitörize
anestezik bakýmda sedoanaljezi amacýyla güvenle kullanýlabileceði kanaatindeyiz.

AMAÇ: Febril konvülziyon çocuklarda en sýk görülen konvülziyon tipidir ve 6 ay ile 6 yaþ arasý çocuklarda ortaya çýkar. Febril konvülziyon patolojisi halen tam olarak aydýnlatýlamamýþtýr, fakat genetik yatkýnlýðý olduðu bilinmektedir. Bu çalýþmada ateþ ve konvülziyonla baþvuran hastalara hangi koþullarda ve ne zaman lomber ponksiyon yapýlmasý gerektiðini incelemeyi amaçladýk.
YÖNTEMLER: Bu çalýþmada, ateþ ve konvülziyon ile baþvuran, yaþlarý 6 ay–6 yaþ arasýnda deðiþen 199 çocuðun klinik ve laboratuvar sonuçlarý deðerlendirildi.
BULGULAR: Febril konvülziyon geçiren hastalarda en sýk ateþ nedeni üst solunum yolu enfeksiyonuydu. Laboratuvar bulgularý deðerlendirildiðinde rutin olarak topladýðýmýz C-reaktif protein deðerleri, herhangi bir yaþ grubu için anlamlý bulunmadý.
SONUÇ: On iki aydan küçük hastalar deðerlendirilirken lökosit sayýsý yol gösterici olabilir, fakat tek baþýna lomber ponksiyon veya taný açýsýndan yeterli deðildir. Dolayýsýyla, Amerikan
Pediatri Akademisi’nin önerileri doðrultusunda, özellikle 1 yaþ altý ateþli havale ile baþvuran hastalara, klinik ve laboratuvar bulgulara bakýlmaksýzýn rutin olarak lomber ponksiyon yapýlmasý kanaatindeyiz.

AMAÇ: Ýnsan kulaðý estetik fasiyal ünitelerin önemli bir parçasýný oluþturur. Kepçe kulaðý düzeltici ve komplikasyon oranlarýný azaltýcý çok sayýda teknik bildirilmiþtir. Amacýmýz tek baþýna sütür otoplasti tekniði ile elde etiðimiz sonuçlarý ve tecrübelerimizi paylaþmaktýr.
YÖNTEMLER: Mustarde tekniði ve konkomastoid sütür tekniði ile tedavi edilmiþ olan 17 hastanýn 33 kepçe kulaðý çalýþmaya dahil edildi. Genel anestezi altýnda, herhangi bir kartilaj insizyonu, eksizyonu, abrazyon veya skorlama yapýlmadan antiheliks oluþturulup konkomastoid sütür atýldý ve aurikülanýn fazla gelen cilt kýsmý çýkarýldý. Ameliyat sonrasý
sýký baskýlý sargý uygulandý.
BULGULAR: Majör komplikasyon olarak bir hastada hematom (%3.3), bir baþka hastada asimetri (%3.3) geliþti. Hasta memnuniyeti %100 olarak saptandý.
SONUÇ: Sadece sütürleme yöntemleri ile yapýlan otoplasti basit ve kolay uygulanabilir bir yöntemdir. Abrazyon, insizyon ve/veya tüp oluþturma gibi tekniklere alternatif olarak
kullanýlabilir.

AMAÇ: Ani iþitme kaybý ardýþýk 3 veya daha fazla frekansta en az 30 dB kaybýn olduðu son 3 gün içinde ortaya çýkmýþ sensörinöral iþitme kaybý olarak tanýmlanabilir. Bu çalýþmadaki amacýmýz, intratimpanik steroid tedavisi ile hemodilüsyon ve vazoaktif kombinasyon tedavisinin etkinliklerini karþýlaþtýrmaktýr.
YÖNTEMLER: Bu prospektif çalýþmaya, 2005 ile 2010 yýllarý arasýnda kliniðimize ani iþitme kaybý þikayeti ile baþvuran 49 hasta dahil edildi. Bu hastalardan 25’i intratimpanik steroid grubuna, 24’ü hemodilüsyon ve vazoaktif kombinasyon tedavi grubuna dahil edildi. Ýntratimpanik steroid grubuna toplam 5 kez 20 mg/ml dozunda metilprednizolon enjeksiyonu uygulandý. Kombinasyon grubuna ise primer tedavi olarak intravenöz dekstran ve oral pentoksifilin verildi. Tedaviden sonra hastalarýn saf ses ortalamalarý, her iki grup için istatistiksel olarak karþýlaþtýrýldý.
BULGULAR: Tedaviden sonra saf ses ortalamasýndaki iyileþme intratimpanik steroid grubunda 32.22 dB iken, kombinasyon grubunda 22.13 dB idi. Ýntratimpanik steroid terapisi alan hastalarda iyileþmedeki düzelme diðer gruba göre daha iyi bulundu (p<0.05).
SONUÇ: Ýntratimpanik steroid tedavisi kombinasyon (hemodilüsyon ve vazoaktif ) tedavisine göre iþitme kazancý yönünden daha iyi sonuçlarý, steroidlerin sistemik yan etkilerini oluþturmadan vermektedir. Örnek sayýsý daha fazla olan çalýþmalarla, verilecek steroidin cinsi, uygulama dozu, sýklýðý ve süresi gibi faktörlerin aydýnlatýlmasýna ihtiyaç vardýr.

Hýçkýrýk rahatsýz edici bir durumdur ve bilinen fizyolojik bir fonksiyonu yoktur. Uzun süreli olduðunda altta yatan bir patolojiye iþaret edebileceðinden önemlidir. Biz de uzun süreli
hýçkýrýk ile baþvuran bir pulmoner emboli olgusunu sunuyoruz. Yetmiþ bir yaþýnda erkek hasta 14 gündür süren hýçkýrýk þikayeti ile bir hastaneye baþvurmuþ, hastaya klorpromazin ve antibiyoterapi uygulanmýþ. Hasta þikayetinin devam etmesi üzerine hastanemize baþvurdu. Akciðer grafisinde sað diafram eleve, sað kostofrenik sinüs kapalý, saðda lineer atelektaziler izlendi. Alt ekstremite venöz Doppler incelemesinde
akut trombüs izlendi. Torakal BT anjiyografide superior vena kava, azigos veni ve sað pulmoner arter alt lob dallarý içinde trombüs ile uyumlu dolma defekti görünümleri izlendi.
Araþtýrmalarýmýz dahilinde pulmoner embolide hýçkýrýk bulgusunun bildirildiðine rastlamadýk, olgumuz hýçkýrýk ile prezente olan bildirilmiþ ilk pulmoner emboli olgusudur.
Tedavide en önemli nokta altta yatan bir hastalýk varlýðýnýn ekarte edilmesidir. Kronik hýçkýrýk ile baþvuran hastada buna sebep olabilecek patolojiler ayrýntýlý biçimde araþtýrýlmalýdýr.

Primer malign lenfomalar orbital tümörlerin %10’nunu oluþturur. Orbital lenfomalar daha çok Hodgkin dýþý lenfomalardýr. Genellikle yaþlý hastalarda karþýmýza çýkar. Olgularýn %10-15’inde bilateral tutulum mevcuttur. Radyoterapi, ilk seçenek tedavi olarak ön plana çýkmaktadýr. Bu çalýþmada 68 yaþýndaki orbital tutulumlu Hodgkin dýþý lenfomalý olguda
stereotaktik radyoterapinin etkinliði ve önemi tartýþýldý.

Primer abdominal gebelik tüm ektopik gebeliklerin yalnýzca %1’ini oluþturur. Abdominal gebeliklerde gestasyonel kese genellikle pelvise veya karaciðer ve mezenter gibi yüksek
vasküler bölgelere implante olur. Maternal morbidite ve mortalitenin önemli nedenlerindendir. Erken taný ve tedavi ile potansiyel mortalite ciddi bir þekilde azaltýlabilir. Taný, Studdiford abdominal kriterleri ile konur. Gebelik haftasýnýn erken olduðu uygun olgu grubunda laparoskopik cerrahi tedavide yüz güldürücüdür. Cerrahinin yeterli olmadýðý durumlarda sistemik veya lokal metotreksat tedavisi oldukça baþarýlý sonuçlar verir.

Akut apandisit, apendiks lümeninin fekalom, lenfoid hiperplazi, parazit, yabancý cisim ve tümör tarafýndan týkanmasýyla oluþur. Son yýllarda týkanma yapan kolon tümörlerinin
de apandisit bulgularý oluþturduðu ve bu nedenle apendektomi ameliyatý yapýldýðý bildirilmektedir. Özellikle 40 yaþýn üzerinde apendektomi ameliyatý uygulanan hastalarda
böyle bir olasýlýðýn olduðunu bilerek ameliyat öncesi, ameliyatta ve ameliyat sonrasý dönemde tanýya yönelik gerekli incelemeleri yapmak gerekir. Biz baþvuru esnasýnda kolon kanseri olmasýna raðmen akut apandisit tanýsýyla apendektomi ameliyatý yapýlan, ancak ilerleyen dönemde kolon kanseri tanýsý konulan 40 yaþýn altýnda 2 olguyu sunarak, gençlerde de akut apandisit ve kolon kanseri arasýndaki iliþkiyi vurgulamak istedik.

Ýki gündür akciðer enfeksiyonu yakýnmalarý olan 7.5 aylýk kýz hasta, konvülsiyon nedeniyle acil polikliniðimize getirildi. Yoðun bakým ünitesindeki izlemi sýrasýnda hiponatremi, hipokalemi, hipokloremi ve metabolik alkalozu saptanan hastaya psödo Bartter sendromu tanýsý konuldu. Ýntravenöz sývý ve uygun defisit tedavileriyle genel durumu, elektrolit bozukluðu ve alkalozu düzeldi. Ter testi sonucu 120 mEq/L bulunan hasta bir kistik fibrozis hastasý olarak izleme alýndý.

Tetanoz akut geliþen, ölümcül seyredebilen, Clostridium tetani’nin ürettiði ekzotoksinlerin neden olduðu bir hastalýktýr. Özellikle 60 yaþ üzerinde yüksek mortalitesi nedeniyle önem arz etmektedir. Solunum tutulumu jeneralize tetanozda görülen en ciddi sorundur. Hastalarda görülen solunum yetersizliði ve havayolu týkanýklýðý sýklýkla ventilatör desteðini gerektirmektedir. Olgumuz 65 yaþýnda uygun immünizasyonu olmayan, jeneralize tip tetanoz tanýsýyla solunum yetmezliði geliþen bir olguydu. Entübe edilerek yoðun bakým ünitesine alýndý. Otonomik disfonksiyonlarý düzelmesi için 27 gün mekanik ventilatör desteðinde tutuldu. Sedasyon için midazolam ve magnezyum infüzyonu uygulanan hastaya sedasyonun yetmediði durumda kas gevþetici verildi. Otuz sekizinci günde kardiyak, hemodinamik ve solunum fonksiyonlarý düzelmiþ olarak taburcu edildi. Bu
yazýda, hastanýn yoðun bakýmdaki takip ve tedavi süreci sunuldu.