ISSN    : 2587-0998
E-ISSN : 2587-1404

Quick Search




Novelties in Hereditary Angioedema Patho-physiology [SCIE]
SCIE. Ahead of Print: SCIE-02419 | DOI: 10.14744/scie.2019.02419

Novelties in Hereditary Angioedema Patho-physiology

Öner Özdemir
Sakarya University Medical Faculty, Division of Pediatric Allergy and Immunology, Research and Training Hospital, Sakarya

Hereditary angioedema (HAE) is a rare inherited disease mainly attributable to mutations in the SERPING1 gene, programming the C1 inhibitor (C1-INH) protein that leads to plasma deficiency, ensuing in repeated attacks of severe angioedema. This disease entity was first described clinically and genetically by William Osler in 1888 who originally named it “hereditary angioneurotic edema (HANE)”. It took 75 years from Osler's report until Donaldson and Evans identified the fundamental role of C1-INH in the pathophysiology of HANE. Significant progress has been made in research on this genetic disease, after changing the name of the disease to HAE by deleting the word, “neurotic”, when the role of “neurotic” or nervous factors was documented as too little to lead edema. As of mid-2018, more than 490 different mutations were reported in the region of C1-INH gene (SERPINGI). It is now known that C1-INH deficiency stimulate the plasma contact (kallikrein-kinin) system, which eventually results in the overproduction of bradykinin. By binding to bradykinin B2 receptor, bradykinin increases vascular permeability, vasodilation and contraction of nonvascular smooth muscle and acts as a main mediator of the pathophysiology of HAE. After the year 2000, the most recent progress in the field of HAE, a new type of HAE with “normal” C1-INH was reported in mainly Caucasians. A number of abnormalities in the genes for Factor XII, Angiopoietin-1 and Plasminogen have been identified in this novel disease entity. The establishment of treatment modalities of HAE with normal C1-INH is also expected.

Keywords: hereditary angioedema, C1 inhibitor, factor XII, angiopoietin-1, plasminogen

Herediter Anjiyoödem Patofizyolojisinde Yenilikler

Öner Özdemir
Sakarya Üniversitesi Tıp Fakültesi, Çocuk Allerji-İmmünoloji BD, Eğitim-Araştırma Hastanesi, Sakarya

Herediter anjiyoödem (HAÖ), C1 inhibitörü (C1-INH) kodlayan SERPING1 genindeki mutasyonlar sonucunda plazma düzeyinde düşmeye bağlı tekrarlayan ciddi şişme (anjiyoödem) ataklarıyla seyreden nadir görülen genetik bir bozukluktur. Bu hastalığı 1888’de klinik ve genetik olarak ilk defa herediter anjiyonörotik ödem (HANÖ) olarak adlandıran Osler tanımlamıştır. Osler tarafından HANÖ diye bildirilen hastalığın patofizyolojisinde C1-INH’ in esas rolünün Donaldson ve Evans tarafından aydınlatılması 75 yılı almıştır. Bu herediter hastalığın araştırılmasında önemli derecede gelişme, ismindeki nörotik kelimesinin sinirsel faktörlerin ödeme katkısının çok az olduğunun anlaşılarak çıkartılması ve isminin HAÖ olarak değişmesiyle sağlanmıştır. 2018’in ortası itibarıyla, C1-INH (SERPINGI) geninde 490’den fazla değişik mutasyon bildirilmiştir. Günümüzde C1-INH eksikliğinin plazma kontakt (kallikrein-kinin) sisteminin aktivasyonuna ve nihai olarak bradikinin aşırı üretimine yol açtığı bilinmektedir. Bradikinin, bradikinin B2 reseptörüne bağlanarak, vasküler permeabiliteyi artırır (vazodilatasyon), damar dışı düz kasları kasar ve HAÖ patofizyolojisinde ana mediatör gibi rol oynar. 2000 yılı sonrasında, HAÖ hastalığı hakkındaki en yeni gelişme, C1-INH’in düzeyinin “normal” olduğu yeni bir HAÖ tipinin beyaz ırkta bildirilmesidir. Faktör XII, Anjiyopoietin-1 ve Plazminojen gibi birkaç gende anomali hastalığın bu yeni tipinde tanımlanmıştır. C1-INH’in “normal” olduğu HAÖ tiplerinde tedavi şekillerinin belirlenmesi beklenmektedir.

Anahtar Kelimeler: herediter anjiyoödem, C1 inhibitor, faktör XII, anjiyopoietin-1, plazminojen



Corresponding Author: Öner Özdemir, Türkiye
LookUs & Online Makale